Η απαξίωση του γονιού, η απελπισία του παιδιού (βίντεο)

Άλλη μια περίπτωση διαφήμισης που ξεπερνάει την ιδιότητά της, αγγίζοντας συναισθήματα και κοινωνικές αλήθειες.

Πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας χωρίς ρατσιστική αντιμετώπιση, χωρίς άκριτες κατηγοριοποιήσεις. 

Πότε θα ξεπεραστεί αυτή η ιδέα του "τέλειου", του ιδεατού.

Ποιος θα μπορούσε πραγματικά να ισχυριστεί ότι είναι καλύτερος 

από όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη;

Μήπως ακόμη και το σύγχρονο φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού 

ξεκινάει από τις ανασφάλειες των γονέων 

που πέρασαν αβίαστα στα παιδιά τους 

και έτσι τα παιδιά έμειναν έρμαια αυτής της συναισθηματικής αστάθειας;

Ή μήπως τα παιδιά μας, έχουν δεχτεί εντονότερες επιρροές από το περιβάλλον τους 

και όχι από τους γονείς τους, κάνοντάς τα να ξεπεράσουν 

ή και να αρνηθούν πολύ πιο γρήγορα το γονεϊκό τους πρότυπο...

(να νιώθουν ντροπή για τους ανθρώπους που τα μεγάλωσαν;)