Oh Just Take a Look at This Beauty, my Hometown!

Έλα τώρα, μπορεί να έχουμε προβλήματα να μην έχουμε λεφτά να αρρωσταίνουμε συχνά να ψιλοβρωμάει η θάλασσά μας να είμαστε εκνευρισμένοι και αγενείς (κάποιες φορές...) να μην έχουμε δρόμους (ούτε και μετρό φυσικά), τα λεωφορεία μας να πατούν πότε - πότε και κανέναν ποδηλάτη, οι ποδηλάτες να έχουν γραμμένο τον ΚΟΚ στη σέλα τους, ο Άρης να μαλώνει με τον Πάοκ και ο Ηρακλής με όλους, ο Χορτιάτης να είναι ηφαίστειο και όμως να μην έχουμε θερμά λουτρά, οι πιο πολιτισμένοι να είναι οι χωρισμένοι, αντί για τους παντρεμένους, τα πεζοδρόμια να είναι πάρκινγκ και οι δρόμοι πεζόδρομοι...

Κι όμως, είμαστε μια πόλη ερωτική...Γιατί πότε - πότε βουτάμε στη θάλασσα που βρωμάει - από καθαρή τρέλα, γιατί κάνουμε τις βόλτες μας στις παραλίες και τα πλακόστρωτα χωρίς σκοπό, γιατί ο καφές μας είναι ώρα και όχι ρόφημα, γιατί ψάχνουμε και βρίσκουμε παρέα όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε, γιατί τα κάστρα μας δεν τα έχουμε για να μας προστατεύουν, τα έχουμε για να χαζεύουμε το ηλιοβασίλεμα, γιατί κολλάμε αυτοκόλλητα με γαϊδουράκια στα αυτοκίνητα που παρκάρουν παράνομα, γιατί, άμα χρειαστεί καθόμαστε και κάνουμε φασίνα μόνοι μας την πόλη. Γιατί ξεπετάμε βιβλιοθήκες στη μέση του πουθενά και ανταλάσσουμε τα βιβλία μας, γιατί ανοίγουμε για το κοινό, όλα μας τα κτήρια, δήμοσια, κρατικά, μουσεία και σπίτια μόνο και μόνο για τη χαρά της αρχιτεκτονικής, γιατί χοροπηδούμε σαν παιδιά στις συναυλίες (40 something rules, που λέει και ένας φίλος), γιατί πίνουμε και δεν μεθάμε, γιατί κάνουμε οικογένειες και τις αγαπάμε, γιατί ακόμη βλέπεις στο δρόμο ζευγάρια να περπατούν χέρι - χέρι. Γιατί σκοπεύουμε να πεθάνουμε γέροι και ουχί ξενέρωτοι!

γράφει η μαμά Γεωργία

και κατακλέβει τα βίντεο από το actioncam

στο κείμενο γίνονται αναφορές στα: openhousethessalonikithessalonistas, pop up library, streetpanthers